Uw Worst Crash

Ok laten we horen.

Mine opgetreden tijdens het pendelen om te werken. Het had geregend de avond tevoren en dus zijn er poelen en natte plekken op de weg.

Ik was links draaien op een redelijk hoge snelheid, kruising door wat ik dacht was een water smeren op de stoep. Nou ..... bleek het was olie - mijn wielen glipte zijwaarts en ik kwam zwaar op mijn linkerkant.

Zeer weinig Road Rash - de olie beschermde mijn lichaam als ik gleed over de weg en op de stoep, maar helaas is mijn dijbeen gebroken (tot hoog in de buurt van mijn heup - de trocanter). Veel van schroeven en stalen pin terug in elkaar, en 4 maanden verlof om te herstellen.

Een ding ik me herinner is hoe snel de totale vreemden kwam om te zien of ik oke was. Een kerel bleef bij mij al geruime tijd, zelfs na de politie en ambulance mensen was aangekomen, liet ik mijn been prop op zijn koffertje om de pijn te beperken.

Het zou veel slechter zijn geweest - althans, ik kan weer lopen, en mijn interesse in het rijden kwam terug op het einde van vorig jaar.

Uw beurt.

Niets zo erg als de jouwe. Ik was na mijn vriend en hij remde, had ik de keuze uit een snelle stop van kruising wielen met hem, dus ik sloeg op mijn remmen, de fiets rukte en meer dan ik ging. Het draaide de bars handvat en ik mijn teen behoorlijk slecht pijn, maar was nog steeds in staat om de rit naar huis afmaken.

Slechtste schade was een ontheemde kraag botbreuk na te gaan over de staven remmen om te voorkomen dat een utility truck die snel stopte voor me. Het was twaalf weken voordat mijn arts laat me weer op de fiets.
Slechtste crash was beneden op de aero bars doen iets meer dan 30 mph. Ik ging onder een paar spoorweg over passes en net in de schaduw van de tweede was een enorme pot gat. Ik heb niet ter plaatse tot hij ging over een voet voor mijn wiel. De fiets stuiteren en schoot onder me naar de kant. Het is verbazingwekkend hoe lang dat fractie van een seconde van de lucht tijd duurt. Ik herinner me die tijd na te denken over hoeveel het zou gaan pijn doen wanneer de weg uiteindelijk ingehaald met mij. Ik ging op een knie en elleboog en rolde op mijn rug terwijl ik glijden. Toen ik ging zitten dat ik een goede 30 meter van het punt van impact. Hoewel nogal geschokt Ik reed naar huis met niets meer dan wat weg huiduitslag en een afdruk op mijn rug van de sleutels die in mijn trui zak.

Mijn slechtste was ongeveer 6-7 jaar geleden. Op zondag gebruikte ik om te doen een snelle groep 25 mijl rijden van een park in MD beneden in Washington DC en weer terug. Dit een zondag, een paar van ons waren in front, pacelining, maar er was een nieuwe jongen die niet begrijpen wat een paceline was alles over.

Hij had in de lijn zitten en denken: 'Wow, ik kan sneller gaan dan dit ", en hij had trek te passeren. Eenmaal in de wind had hij verliezen stoom na een paar seconden, maar in plaats van die aan de achterkant, zou hij proberen om zijn weg terug is vastgelopen in precies waar hij was. Dit leidde tot chaos en een aantal banden wrijven, en een paar nauwe oproepen.

Ik heb eindelijk besloten dat uiteindelijk, was een of meer van ons naar beneden als gevolg van deze man, en ik wilde niet te worden opgenomen. Dus ik trok op een optionele heuvel die ik echt genoten doen toch. Het was een rechte, steile klim, maar het beste deel was de weg terug naar de Parkway. Het was bochtig en had een serie van vier, licht bergaf curven van de verschillende stralen dat ik kon nemen op snelheid.

Zodra ik de top van de klim bereikt, wachtte ik een paar auto's voor me te krijgen, want ik wist dat ik kon nemen de bochten een stuk sneller dan ze konden, en het zuigt om gebundelde achter een 20 mph auto in de fun stuff. Tenslotte nam ik af, zwengelen vaststelling van de rechte aanloop naar de eerste twee bochten.

Ik nam de eerste bocht - een van 45 graden een rechtse partij - op rond de 40, dan remde voor de 90 graden linkshandige die onmiddellijk gevolgd. Zoals ik de fiets dan ik dacht dat ik zou kunnen gaan al een klein beetje te snel leunde, en net als die gedachte bij mij opgekomen, mijn voorband uitgewassen direct. Ik raakte het trottoir hard en schoof op mijn linkerkant recht in de schouder, dat was een vuil Burm, omdat de curve werd gesneden in de zijkant van een heuvel.

Ik ging over de kop sloeg toen ik het vuil, eindelijk terug spugen uit op de weg naar wat meer op mijn rug glijden. Aangezien het een blinde bocht, mijn eerste gedachte was om me (en mijn fiets) af van de weg. Zoals ik strompelde naar mijn fiets te krijgen, ik gleed uit en viel bijna weer. Er was iets op de weg, en later (na het ruiken op mijn armen) Ik concludeerde dat het een mix van olie en antivries.

Mijn beloning was significant Road Rash op mijn linker onderarm, bovenarm, en linkerheup. Ik had ook een lekke band wonden op mijn rechter zijde van brokstukken die op de schouder van de weg, en ik was bedekt met vuil en vuil uit rollen rond. De fiets was een beetje omhoog (STI hefboom, voornamelijk), maar bevrijdbaar en anders onbeschadigd dinged.

Ik moest terug rijden naar de start van de rit, en toen ik daar aankwam, was er iemand met een camera. Ik denk dat ik zag er slecht, omdat hij weigerde om een foto van mij nemen.

__________________
mijn fiets pagina -- mijn dagboek

Drie weken geleden. Op een eeuw rijden. Mijl 14. We waren in een "gewijzigde" dubbel tempo lijn. Ik was ongeveer halverwege-pack.

Sommige jongen in voorkant (zogenaamd een ervaren ruiter) had zijn Blinky licht komen uit. En bij 25 mph., Gestopt.

Domino. Acht fietsen beneden. Ik liep over de zevende, heeft de klassieke endo, landde op mijn schouder. Zat er een minuut, voelde geen sleutelbeen gebroken. Dizzy, hoofdpijn. Mijn knoppen geprobeerd om me te SAG terug. Ik zei dat ik zal maken naar de eerste SAG stoppen. Ik was in toenemende pijn.

Bij de 5e en laatste SAG stop ik kon bijna niet van mijn fiets. Op 70 mijl kon ik niet verder. Of maak veel bewegingen.

Geen Road Rash, maar na xrays werd vastgesteld Ik had twee gebroken ribben, recht onder de schouder botten. Bent derailluer hanger en diverse krassen op de fiets.

Ik zal de fiets een paar weken.

Het goede nieuws is de man die stopte kreeg zijn blinky licht terug.

Kijk uit, terwijl dicht rijden.

Mijn ergste was ongeveer 6 jaar geleden op mijn mountainbike met Grip Shift. Ik had net gekocht een paar dagen vóór en de zogenaamde monteur had misadjusted de shifters. Ik ging van een steile heuvel op de stoep en had moeite een verschuiving in de grote ring, dus ik kreeg het briljante idee om te proberen mijn andere hand te gebruiken om te bereiken over en met de verschuiving, want het was sterker. Mijn hersenen vertelde mij niet te doen of ik zou crashen, maar ik negeerde mezelf en besloot om het toch te doen. Ik probeerde en apparentely verplaatst het stuur genoeg om mij crashen. Ik herinner me vliegen door de lucht denken "Dit gaat slecht." Ik sloeg hard op mijn handen, linker schouder en knieën. Ik stond op en voelde helemaal geen pijn. Ik merkte dat mijn horloge was gebarsten, maar dat was het, dus ik zette mijn stoel uit de hoek van 90 graden en ben weer op en reed terug naar mijn vrachtwagen die ongeveer een mijl afstand. Ongeveer 500 meter van de vrachtwagen, mijn schouder begon te kwetsen en ik zag bloed op mijn beide knieën en de palmen van mijn handen (ik was het niet dragen van handschoenen.) Tegen de tijd dat ik bij mijn vrachtwagen, was de pijn ernstig. Ik kon nauwelijks tillen mijn fiets. Toen ik begon met het rijden, kon ik niet langer gebruik maken van mijn linker arm ... elke kleine hobbel in de weg ernstig gewond. Ik besloot naar huis te gaan en douche en ga naar het ziekenhuis. (Uiteraard niet denken duidelijk at all.) Kon ik nauwelijks douche en aankleden was bijna onmogelijk, vooral om mijn shirt aan.

Om een lang verhaal kort, ik had geen verrassend aa gebroken sleutelbeen, maar een zwaar gekneusde schouder en de hele linkerkant van mijn borst was zwart en blauw de volgende dag. Ik eindigde met besmette Road Rash op mijn knieën die antibiotica nam om te stoppen.

Ik heb anderen, maar dat is tot nu toe de wosrt, evenals stomste (van mijn kant) Ik heb ooit inch

Mine begonnen in de eerste mountainbike race van het seizoen in 2002. Het was op de Pan Am cursus in Manitoba op een afdeling genaamd "The Chute". Het was een rechte te laten vallen en u de weg in een sleur ongeveer 6 diepe en niet veel breder dan de band. Veel racers stapte uit en liep dit. Ik heb net besloten om het eens te proberen. Unclipped een van mijn schoenen om tot een behoefte op borgtocht uit. Volledige remmen, een voet te slepen en nog oppakken van snelheid. Made it, in de eerste ronde. Op de tweede en laatste ronde kwam over de heuvel achter een andere rijder en besloot om het opnieuw te doen. Gaf de andere rijder ruimte want hij zou het ook doen. Hij was ongeveer 1 / 2 naar beneden toen ik begon. volgde dezelfde procedure als de eerste keer. Ik hield mijn blik op de man in front. Zodra hij keurde de bodem, besloot ik (grote fout) om terug te vergrendelen, laat u de remmen en laten we gaan. Ik heb binnen ongeveer 60 meter van de bodem toen mijn voorwiel ving een wortel, zwengel het stuur naar rechts en begraven mij in de heuvel. Ik wist meteen ik gewond was. Had sommige mensen aanloop van de bodem om te helpen. Weet u niet zeker of ik was buiten koud is of niet. ended up breekt mijn rechter sleutelbeen in 4 stukken, scheuren de Cartlidge en ACL in mijn linkerknie. Off werk voor 5 maanden. Op een positieve noot, nog steeds in geslaagd om weer op de fiets, ongeveer 10 minuten nadat ik geraakt en finish de race (slechts een mijl afstand).

Misschien niet zo ernstig als wat je denkt, een motorfiets raakte me en ik denk dat mijn borst werd geraakt door mijn stuur toen ik viel. Ik voelde een pijn in mijn borst na een paar dagen (...), en een dag na een week heb ik spuwde iets, een bloedig sputum!

Het is goed, heel goed nu, maar het was heel eng toen ik zag het bloed ...

Mine was tijdens het rijden mijn kindergardener naar school! We leven slechts een mijl van de school en ik was te gaan op een mooie rit na te laten vallen hem af. Hij volgde me toen ik reed in een plas bij de stoeprand, dat buiten medeweten van mij, nooit rioleringen en zat vol bruine algen. Onmiddellijk ging hard op mijn linkerknie. Zelfs nooit unclipped. In tegenstelling tot andere crashes, deze was niet in slow motion. Boom!
Mijn zoon raakte de plas en crashte ook en als we onszelf waren oppikken, (hij huilt omdat hij bang), een andere fietser raakte de plas en ze crashte.
Slechts een gekwetst was mij en mijn knie:
Zwaar 'ge-(80%) posterior gescheurde Kruisband
Horizontaly gescheurde mediale meniscus

Het slechte nieuws is de verwondingen zijn in wezen unoperable dus mijn fiets levensstijl is nu beperkt door de knie pijn tot <2 uur. ritten. Century rit zijn slechts een herinnering nu. Knieprothese is op de verre horizon. Tenminste ik nog kan rijden en ik heb een goede training te krijgen in mijn 2hrs. op de fiets!

Nou ik hebben geen spectaculaire verhalen. Ik rijd 150-200 km per week, altijd alleen en altijd in het defensief voor bestuurders en voetgangers. Ik soort van vrees de dag zal ik een slechte crash hebben.

Afgelopen voorjaar was ik snijden door middel van een parkeerplaats op de weg naar het werk. Ik kwam naar twee echt mooie meisjes die liepen langs en (ik zou graag denken) bewonderen mij als ik ging door.

Toen Murphy zou hebben, toen ik weg voor hen sloeg ik wat zandige stoep. Ik moet draaide een diploma te scherp, omdat het volgende dat ik wist dat ik ging rechtdoor over de tralies te behandelen.

Got pretty good krassen op mijn knieën en armen - slechtste was mijn ego. Ik weet zeker dat de sukkel in spandex was het verhaal voor de dag op hun kantoor.

Mijn ergste crash is niet zo slecht, denk ik zal moeten wachten tot gebroken botten.


Going langs een landweg, midden december. Going down een lichte heuvel, post een bocht. Zag de zwarte ijs op de weg. Het was echt raar, ik was mee te gaan en de fiets gewoon verdwenen uit onder mij. Landde plat op mijn voorkant en slippen langs op mijn voorkant. Wasted een paar handschoenen en gehavend mezelf een beetje. Bent de rem hendels naar binnen, vergrendeling mijn pauze kussentjes tegen mijn wielen, was een hel om naar huis na dan!

Toch heb ik mijn les geleerd, zal niet gaan rijden wanneer zijn ijskoude.

Geen echt spectaculaire crashes, hetzij voor mij. Ik had een zou kunnen hebben ergste geweest dat was echt in de buurt missen. Ik ging in een grote bochtige heuvel vrij pure drop en bomen aan een kant, rotswand aan de andere. Ik raakte een hobbel en mijn achterste fles water sprong uit de kooi en ingeklemd tussen mijn achterwiel en het frame. Dit natuurlijk veroorzaakt het achterwiel om onmiddellijk te stoppen en ik gleed en slewed over de weg, maar een of andere manier lukte het me om de fiets houden.
Het ergste werkelijke crash had ik was net dit voorjaar. Het was echt stom. Er is een plek waar het "fietspad" eindigt evenwijdig aan RR tracks en je eindigt met te steken over hen. In plaats van stoppen dacht ik ja ik kan over deze hop. Ik heb nooit geslagen op de grond sneller. Op het eerste heb ik niet denk dat er iets mis was - niets gekwetst en ik was klaar om hop weer op, maar mijn man gaf me een raar kijken en zei: uhhh je arm is zwelling op. Zeker genoeg net boven mijn elleboog had ik een snel groeiende klomp. Ended up op supermarkt overkant van de straat met een zak bevroren bonen en maïs en een ace verband. Ik kon mijn arm van boven mijn hoofd een aantal uren zonder zwelling tot aan de grootte van een ei. Geen blijvende schade wel.

Had twee slechte gemorste paar jaar terug ... een ging een bergpas in SA aan Herolds Bay. Dicht bij de bodem was er een lokale werknemer op een woon-werkverkeer de fiets gaan in dezelfde richting, alleen langzamer. Hij had niet horen of zien me aankomen en besloten om de weg oversteken als ik kwam op hem. Ik nam hem op zijn rechterkant (doen over 65kph) en gleed faaar de weg naar iemands gazon. Kwam tot een standstil volledig mangeled in de fietsen. Ik kijk naar beneden en was bedekt met bloed .... Uiteindelijk wordt zijn bloed. Ik had wat uitslag op de benen en armen, elleboog gechipt en dat was het. Hij pakte zijn fiets en rende weg. Blijkbaar zijn een vinger hing uit een stuk huid. Reiniging en tot vaststelling van mijn fiets later vond ik sommige huid op het grote kettingblad ... ewww .... was niet van mij . Eindigde in motorongeluk 2 weken later en brak een dijbeen. Thats toen ik hoorde over de gechipt elleboog.

De tweede was na een fiets te herstellen. Went te testen voordat een grote rit de volgende dag. Had normale kleren aan en geen fiets schoenen. Ging een mooie heuvel en besloten om druk op de tandwielen te zien hoe de fiets behandelt de herbouwde en achterwiel aandrijving. De keten kwam uit op ongeveer 65 km / uur terwijl staande, schieten mijn rechter voet naar voren en in het voorwiel ... Onnodig te zeggen dat ik ging op mijn rug en gleed naar beneden de weg. Ik herinner me probeert op te slaan de fiets en terug, slippen op mijn rugzak en schoenen, kijken bomen pass. Had slechte uitslag op mijn schouders en zijkant die draaide septic en moest gaan voor op twee weken later. Broke het sleutelbeen en had ook dat vaste 4 weken later. De fiets was ok, behalve een enorme ding in de bovenste buis waar het stuur hit.

Ik blijf echter nog steeds en geniet van elk moment van fietsen .... zelfs de slechte .... Crashed in twee auto's in minder dan een maand tot dusver dit jaar ... niet goed ... blinde bestuurders ....

__________________
RIDE HARD .... OF ....GO HOME

Mine was 3 weken geleden. Rijden in een park met mijn vrienden, top van het park heeft een haarspeldbocht die ik heb meegemaakt honderden keren (letterlijk). Maar dit keer dat ik het verknald. Te snel, (ik was aan de voorkant), slechte lijn, raakte ik de buitenkant te beteugelen en crashte, big time. Split mijn helm, hersenschudding, gebroken sleutelbeen, scheurde de ulnaire collaterale mediale in mijn hand, scheurde cartiledge tussen mijn ribben. Ik ben nog steeds herstellende, maar ik kreeg weer op de trainer ongeveer een week geleden. Ik doe 1-1,5 uur nu, werken tot 2 uur en de intensiteit neemt toe. De coach heeft mij doen LT werk nu dat ik kan rijden zonder ongemak. De orthopeed is prima met mijn rijden de trainer (hij is een triatleet zichzelf), maar het lijkt alsof het wordt weer een 6-9 weken voordat ik gewist om te rijden op de weg opnieuw. Het is net doen twee winters rug aan rug.

Ive kreeg twee die erg slecht waren. De rest zijn van ondergeschikt belang met weinig tot geen Road Rash

De eerste: Mountainbiken in de zomer, en dom me, nam mijn helm af in de hitte. Ik ben vergeten om het terug te zetten zoals wij duwde af van een rust stop, en ik rukte deze super steile heuvel die Ive gereden honderd keer op ongeveer 40 mph. Ik heb ongeveer halverwege naar beneden, een root hit, achterwiel kwam, en ik wist dat ik ging over de bars. Mijn rechtervoet kwam nooit uit de binding, en de motor sloeg mijn knie tot pulp op de weg naar beneden de heuvel. Op de bodem, het eindelijk ontgrendeld, en ik voelde de fiets vliegen over mij (of zo dacht ik). Stond op aan de onderkant, knie pijn, en ik voelde een warme doorsijpelen de achterkant van mijn nek als ik besef I dont heb mijn helm op. Touched mijn nek en trok mijn hand terug onder het bloed. Dus, 13 steken in mijn hoofd later, en een gekneusde knie die ik nam Prednison voor 3 maanden voor en kreeg 75 pond, begon ik weer rijden. Voer crash nummer 2.

De tweede: paardrijden met een vriend een dag in december, toen het semi-warm. Varen op een wind in de rug, doen ongeveer 25 mph. Ik keek naar beneden om onze afstand en snelheid, en kijk omhoog om deze gigantische Ford F-250 te zien dat had gesteund in voor ons. Ik was goed voor mijn partner, zodat hij kon vermijden, I couldnt. Deze kerel had het trekkende spiegels die stak ongeveer 1,5 meter ook. Ik netjes verwijderd, een van degenen met mijn linker schouder, breken mijn kraag bot in 6 plaatsen in het proces. De jongen wilde met mij beweren dat ik zou gaan betalen voor zijn spiegel te